Osoby dotknięte tym problemem często zamykają się w domach, rezygnują z życia zawodowego, spotkań towarzyskich i innych aktywności. Przeżywają traumę i wstydzą się swojego wyglądu. Przestają patrzeć w lustro. Wstydzą się spożywać posiłki w towarzystwie innych osób. Bardzo cierpią z powodu niemożności uśmiechania się do swoich bliskich.

Osoby takie często wymagają pomocy psychoterapeuty/psychiatry. Bardzo pomocne są też grupy wsparcia i fora internetowe (linki poniżej).

Kolejnym problemem jest to, że wiele osób nie chce  poddać się operacji zaraz po zdiagnozowaniu np. guza ślinianki przyusznej z obawy przed uszkodzeniem nerwu twarzowego. Często odwlekają zabieg latami. Dlatego ważna jest rozmowa z lekarzem prowadzącym na temat ewentualnej rekonstrukcji (nie każdy lekarzy operujący guzy ślinianek  wykonuje takie rekonstrukcje).