Wtedy dobrze być operowanym w miejscu, w którym wykonuje się jednoczasową rekonstrukcję nerwu. Taką operację zwykle przeprowadza się przy użyciu nerwu łydkowego – jego pobranie powoduje przejściowy brak czucia na skórze grzbietu stopy, nie powoduje trudności w poruszaniu nogą.
Jeśli doszło do porażenia podczas operacji a wiadomo, że nerw twarzowy został wycięty, można podczas kolejnego zabiegu wykonać rekonstrukcję nerwu za pomocą nerwów własnych. Taką operację można przeprowadzić do 2 lat od porażenia.
W takiej sytuacji można wykonać przeszczep mięśnia smukłego uda, który kurcząc się będzie podciągał kącik ust imitując uśmiech.
To procedura dwuetapowa, czyli wymagająca 2 operacji w odstępie czasowym ok. 6 miesięcy.
Można także wykonać procedury statyczne, czyli w ich wyniku nie zostanie przywrócony ruch mięśni, natomiast poprawi się symetria twarzy w spoczynku (np. za pomocą „nici do liftingu”).